ALLERZIELEN ALLICHT, Amsterdam 2005

Vroeg of laat krijgt iedereen te maken met het mysterie van de dood. Wanneer we een verlies te verwerken hebben, beseffen we dat we getuige waren van een bijzonder leven. Eerst is er vooral rouw, later zien we in dat we dat leven ook kunnen vieren. Het klinkt merkwaardig in Nederland, maar vieren is ook gedenken - en dat kan stijlvol en ingetogen.

Ida van der Lee wilde met kunst de Allerzielen traditie een nieuwe impuls geven. Zij creëerde ruimte voor het collectieve gedenken naast het individuele. Bezoekers van De Nieuwe Ooster waren niet alleen toeschouwer maar ook deelnemer. Zij konden hun doden op collectieve plekken op manieren herdenken die bij hun doden past.

Bij bijna dertig graven of plekken konden bezoekers zien hoe het herdenken was vormgegeven. Kunstenaars hadden nabestaanden geholpen herinneringen en emoties om te zetten in beeld, tekst of geluid. Het was een bijzondere aanleiding voor de kring van de overledene om weer bij elkaar te komen, herinneringen op te halen, bij te stellen en hun plek op de begraafplaats een nieuwe betekenis te geven.

De Nieuwe Ooster, begraafplaats, crematorium, gedenkpark, Amsterdam.

De Nieuwe Ooster heeft gastvrijheid en ondersteuning verleend voor het Allerzielen Allicht project. Zonder het geloof en de inzet van de directie en de medewerkers zou Allerzielen Allicht niet mogelijk zijn geweest.

Het beleid van de Nieuwe Ooster is vernieuwend. Zij zijn op zoek naar nieuwe invullingen om te gedenken. Met Allerzielen Allicht zagen zij een kans om met kunst iets extra's te betekenen voor de nabestaanden en overledenen die op De Nieuwe Ooster begraven of gecremeerd zijn. Het sluit aan bij de doelstelling van de organisatie om de drempel naar het gedenkpark als plaats van rust en bezinning lager te maken. Recreëren in vrede is het uitgangspunt. Het prachtige door L.A. Springer ontworpen gedenkpark leent zich bij uitstek voor het initiatief van Allerzielen Allicht.

Gedurende het proces van Allerzielen Allicht is er sprake geweest van wederzijdse inspiratie en leerprocessen. Het is gebleken dat de kunsten en de dodencultuur van oudsher geen vreemden voor elkaar zijn en elkaar veel te bieden hebben. Dat zijn we in onze cultuur een beetje vergeten.