DE OVERLEVERING VAN EEN HUIS, Breukelen 1996-1997

Fietsend in een typisch horizontaal Hollands landschap, op weg naar haar atelier in Vinkeveen, was Ida van der Lee het leegstaande daglonerhuisje tegengekomen. Meteen was ze gefascineerd door de eenvoud van het karkas. Ze kwam te weten dat het huis gesloopt zou worden. Van de eigenaar kreeg ze toestemming om in de periode braakligging met het huis te doen wat ze wilde.
Hoe kun je een huis laten verdwijnen? Je kunt de natuur haar gang laten gaan en wachten op een natuurlijke overwoekering, een woeste overstroming of een vernietigende windvlaag. Meer voor de hand ligt het gebruik van een bulldozer die het huis in een paar brute handelingen met de grond gelijk maakt. Ida van der Lee hanteerde een geheel andere methode. Deze experimentele zoektocht zou de basis leggen voor de projecten over 'de snelveranderende omgeving' die zouden volgen.

Het laboratorium, 1996
Het eerste jaar was Ida van der Lee er voornamelijk alleen bezig. Ze experimenteerde op allerlei manieren. Op de muur tekende ze het panorama dat ze buiten zag. Het leek alsof de muren transparant werden en het huis zo op kon lossen. Op zolder haalde ze de buitenwereld binnen door een paar gaatjes te boren waardoor er een Camera Obscura ontstond met projecties van boomtoppen, de wolken en een ladder in kleur op de zoldervloer. De afbraak van de schuur leverde een enorme hoeveelheid sloophout op. Ze maakte er een perspectivische materialen-stroom van.

De anatomische les als terugreis, 1997
Voor de afbraak heeft Van der Lee een groep kunstenaar bij elkaar verzameld. Zij voerden de sloop uit alsof ze een terugreis maakten naar de allereerste sporen van een plan. De schoorsteen bleef als laatste staan en werd gecremeerd. De eerste keer dat Van der Lee een ritueel ontwierp voor een plek. Het zou een belangrijk aspect bij andere projecten worden.

Het recyclen van het restmateriaal, 1997- 1999
Van het restmateriaal is Van der Lee nog lang bezig geweest. Ze heeft er diverse objecten en installaties van gemaakt, telkens met het concept van het huisje in gedachten. Ze exposeerde op diverse plekken in Nederland. Ze ontdekte dat het exposeren niet de vorm was die haar lag en heeft daar min of meer een punt achter gezet.