STOFOVERSCHOT, Glanerbrug-Enschede 2000

Café Muller was een honderjarig dorpscafé met danszaal. Deze plek met collectieve herinneringen werd vier generaties lang door de familie Muller gerund. Het project Stofoverschot begeleidde de afbraak vanuit een artistieke invalshoek. Waardig afscheid nemen was het belangrijkste doel van project Stofoverschot.

Identiteit geven aan het verdwijnen om de ziel van de plek bloot te leggen. Het is te vergelijken met stervensbegeleiding. Het café met bijbehorende feestzaal zijn nu weliswaar fysiek verdwenen, maar niet van de mentale kaart van de dorpsbewoners.

Het café
De sloopfase van het café is op een prikkelende manier met de dorpsbewoners gedeeld door het gezamenlijk te strippen. Een archeologische terugreis waarvan de uitkomst niet te voorspellen was.

Een reeks aan vondsten leverde een archeologische verzameling op die deels werd gefotografeerd en deels in zakjes voor de ramen werd gehangen. Het project heeft geleid tot een beeldverhaal dat te vergelijken is met een archeologische collectie en een ontdekkingsreis.

Sloopritueel voor de danszaal
De feestzaal werd in de loop van zijn honderd jarig bestaan veelvuldig verbouwd. Wij hebben eerst twee plafonds en veel binnenmuren verwijderd om weer één grote ruimte te krijgen. De aanbouw is ritueel afgebroken. Het hield het midden tussen een boerenbruiloft en een sloopactie. De familie Muller speelde de hoofdrol, zij droegen bijzondere kostuums werkkleding en avondkleding. Het publiek werd aangemoedigd om een muur omver te trekken. Er was percussie en koorgezang. Na de laatste wals was er boerenkool met worst.

Archeologie in Kunstvereniging Diepenheim
De tentoonstelling in Diepenheim als terugblik kreeg een actieve sfeer van 'werk in uitvoering' te vergelijken met een archeologische werkplaats. Op twaalf tafels zijn in speciaal ontworpen dozen met vakjes de materialen, foto's, documenten gearchiveerd. Het geheel vormde een verbeeldingsarchief over een verdwenen plek met een rijke dorpse traditie.